Tagged: politiek

Een gebroken rode draad (VersSpreken #10)

lucebertDe tiende aflevering van VersSpreken werd opgenomen voor een live publiek in de bibliotheek van Amstelveen. Onderwerp: een gedicht van Lucebert (zie onder). Meer dan ooit was het zoeken en zwoegen voor de VersSprekers, ditmaal Krijn Peter Hesselink, Hélène Gelèns, Joost Baars en Matthijs Ponte. Veel vragen werden opgeworpen, veel antwoorden gegeven ook, maar naar het antwoord op die ene grote vraag bleef het reiken. Maar zoals het live publiek bijsprong, zo kunt u natuurlijk ook de lege plekken in de conversatie helpen invullen. Reageer, via VersSpreken.nl of Ooteoote.nl, als u iets meer of beter weet!

————

er is een mooie rode draad gebroken in de ochtend
er is de grond vochtig een kind slapend tussen woedbijt
er is een vrouw bij vrienden blijven slapen
er is een scheerstoel in de hemel opgenomen
er is een kamer ademloos gaan lopen
er is een kamer radeloos een leeg gelopen
er is een koker opgestaan met ledematen
er is een open oven hevig gaan bloeden

ik ben niet verzekerd
ik ben bij gebleven

ik ben op de doffe lucht van achtervolgers
langzaam uitgegleden uit
mijn eigen adem hijgt zijn zeilen
zijn zeezeilen zagen de wind
de wind valt om
om en om
( au )
er is een mooie rode draad gebroken in de ochtend

- Lucebert

Het gebouw van Mark Insingel (VersSpreken #4)

We gaan zuidwaarts in de vierde aflevering van VersSpreken en komen aan bij Mark Insingel, de grote maar zeker in Nederland altijd een beetje obscuur gebleven Vlaamse dichter die bekend werd met zijn als concrete poëzie bestempelde gedichten in bundels als Perpetuum Mobile (1969), Modellen (1970) en Posters (1974). Het titelloze gedicht dat in deze aflevering besproken wordt, heeft minder visueels, maar is daarom niet minder een constructie. Het komt uit de bundel Het is zo niet zo is het (1978), en staat onder aan deze post te lezen. VersSprekers Hélène Geléns, Samuel Vriezen, Matthijs Ponte en Joost Baars verkennen de ruimte die de constructie schept en buigen zich over de vragen die het oproept, waaronder: hoe politiek is het gedicht op te vatten? En is er ontsnapping mogelijk uit het brandende gebouw en uit de cirkel van macht en machteloosheid? Wie zijn het die het gebouw uiteindelijk betreden om zich om de lichamen te bekommeren?

KommaPunten: Beckett’s Happy Days door Leny Breedveld, Schijnheilig,The Kenning anthology of poets theatre,Rondo in vier delen uit Antjie KrogsLijfkreet, en het essayCircles van Ralph Waldo Emerson.

Aflevering #4 is hier te downloaden, en hierboven online af te spelen in de player. Check rechts voor de iTunes-link, en vergeet niet op ons te stemmen voor de Nederlandse European Podcast Awards.

De opname van de voordracht van Insingel werd gemaakt op 1 mei 2009 in Perdu in Amsterdam, tijdens de presentatie van de bloemlezingHotel New Flanders, die verscheen bij het Poëziecentrum in Gent. De tune van deze aflevering is van Jose Travieso, en komt van zijn album Tunguska, dat hier gratis te downloaden is.

Hieronder volgt het besproken gedicht.

-

In het zwaarbewaakte gebouw is de voltallige raad in spoedzitting bijeen terwijl buiten de atmosfeer tot het uiterste gespannen is.
In het zwaarbewaakte gebouw wachten de gedetineerden op de afloop der gebeurtenissen terwijl buiten de atmosfeer tot het uiterste gespannen is.
In het zwaarbewaakte gebouw worden de leden van de raad onder biezonder sterke druk gezet terwijl buiten de atmosfeer tot het uiterste gespannen is.
In het zwaarbewaakte gebouw worden radeloos de folteringen opgedreven terwijl buiten de atmosfeer tot het uiterste gespannen is.
In het zwaarbewaakte gebouw kunnen de raadsleden alleen het uitzichtloze van de situatie onder ogen zien terwijl buiten de atmosfeer tot het uiterste gespannen is.
In het zwaarbewaakte gebouw zijn de veiligheidsagenten, de bewakers en de beulen dodelijk vermoeid terwijl buiten het onweder losbarst.
In het reeds brandende gebouw spelen zich hartverscheurende tonelen af terwijl buiten het onweder woedt.
In het uitgebrande gebouw is men bezig met de vele lijken te identificeren terwijl men buiten duizenden nieuwgierigen op afstand houdt.

- Mark Insingel, uit:Het is zo niet zo is het (Jimmink, Amsterdam 1978)

Het wonderei van Rodaan Al Galidi (VersSpreken #3)

Hoe populair hij ook is, Rodaan Al Galidi is een van de meest raadselachtige dichters in Nederland. Zijn laatste bundel Digitale Hemelvaart, die in het najaar van 2009 verscheen, lijkt helderder dan ooit, maar zijn werk blijft in al zijn begrijpelijkheid ongrijpbaar.Hélène Gelèns, Rozalie Hirs, Joost Baars en Matthijs Ponte doen een poging in de derde aflevering van VersSpreken. Het gedicht: Het wonderei van Rodaan Al Galidi. Een gesprek over kunstenaarschap, illegaliteit, mensenrechten en Rodaan Al Galidi (de dichter of de mens?).

KommaPunten over Douglas Kearny, www.russianpoetry.net, Sonic Acts en de 30+30 Dichtersmarathon. En wie verder wil lezen sturen we graag door naar de Reactor, waar een stuk van VersSpreker Samuel Vriezen staat over de bundel Digitale Hemelvaart.

De foto’s bij deze post zijn gemaakt door Liza de Rijk.

De tune bij deze aflevering is het nummer Mante van Mischa Pex.

-

Het wonderei van Rodaan Al Galidi

Normaal gesproken
leg ik mijn gedachten op papier,
maar twee weken geleden
legde ik een ei.

Uit respect voor mijn gedachten
en wat eruit kon komen,
bouwde ik een nest in de hoek van de kamer
en zat op het ei.

Vrienden en collega’s
geloofden niet dat ik een ei uitbroedde.
Ze dachten dat ik
mijn wereld niet wilde verlaten.

Hoe lang zal mijn broeden duren?
Hopelijk niet een leven lang.

Wat komt eruit?
Hopelijk geen mens.

- Rodaan Al Galidi, uit: Digitale Hemelvaart, Meulenhoff 2009