Tagged: dood

voor de hond van willy vandermeulen (VersSpreken #5)

In de vijfde aflevering van VersSpreken een gesprek over het gesprek. Met een hond. Een gesprek over het snuffelen aan de dood en volbloedigheid. Over vriendschap en de onsterfelijkheid van de ziel. Onderwerp is het gedicht ‘over de hond van willy vandermeulen’ uit de bundel omdat ik ziek werd van de Vlaamse dichter Bart Meuleman. VersSprekers van dienst zijn Hélène Gelèns, Erik Lindner, Mustafa Stitou en Joost Baars.

De tune van deze aflevering is wederom van Jose Travieso, en komt van zijn album Tunguska, dat hier gratis te downloaden is.

-

voor de hond van willy vandermeulen

toen willy stierf
getracht de hond van willy uit te leggen
wat er gaande was.
wispelturige reacties.
desinteresse (vaak); uitzinnige woede (soms);
weigering om de neus
in de lucht te steken en te ruiken (onophoudelijk).
onrustwekkende sprongen.

hem bij de kop vastgepakt, in de ogen gezien
en alle woorden herhaald,
ik benadruk,
alle woorden herhaald die nodig waren voor een goed begrip.
de ogen glommen, zuiver donkerbruin.
we zouden kunnen zeggen:
hier luistert de ziel van het dier.

zeker wisten we het niet.
omdat de tijden waren veranderd
en ook het laatste waarin we als volbloed idioten
hadden geloofd
van het ene op uur op het andere in rook verdwijnen kon,
zomaar nergens heen.

-
Bart Meuleman, ‘voor de hond van willy vandermeulen’, uit: omdat ik ziek werd, Querido, Amsterdam, 2007.

Vergeefse achtervolgingen (VS #2: Toon Tellegen)

Voor zover we bij VersSpreken nog dachten dat Toon Tellegen eenvoudige poëzie schrijft, zijn we daar na het opnemen van deze aflevering (VS#2) van teruggekomen. Jan-Willem Anker, Edwin Fagel, Matthijs Ponte en Joost Baars bespraken een gedicht uit Tellegens laatste bundel Stof dat als een meisje, en slaagden er niet in het gedicht te temmen. Niet dat er niets wordt gezegd: Genesis 32, The Matrix, pokeren, Robert Crumb en Roadrunner komen voorbij. Maar ieder antwoord roept uiteindelijk meer vragen op – alsof het gedicht de VersSprekers altijd een stap voor blijft, net als Roadrunner Wile E. Coyote. Maar hoe vergeefs de achtervolging ook, ze is niet zonder zegeningen. Luister naar VersSpreken #2, over onderstaand gedicht van Toon Tellegen.

(Luister hierboven in de player, via iTunes, of door het bestand rechtstreeks te downloaden via “download” hierboven)

*

Een man vond een engel, ergens achteraf,
laten we vechten, zei de man,
dat is goed, zei de engel

de man vocht met hem,
behaalde een overwinning op hem,
verscheurde hem,
veegde hem op, gooide hem weg,
boende de vloer
tot er geen spoor meer van hem over was,
wreef in zijn handen
en dacht niet meer aan hem

en de engel glimlachte
en tilde de man op, tussen twee vingers,
bekeek hem met verbazing
en ook enige ontroering,
liet hem in een afgrond vallen

en de man viel en viel,
terwijl hij dacht dat hij liep
en dat het zomer was
en dat de toekomst hem veel beloofde.

- Toon Tellegen, uit Stof dat als een meisje, Querido, Amsterdam 2009

De tune bij deze aflevering is geknipt uit het nummer Bikkelhard van het duo Das Punkt.